🎭 Perde Açılmadı… Ama Bir Gerçek Ortaya Çıktı
Bugün aslında bir tiyatro oyununu yazacaktım.Sahneyi, oyunculuğu, duyguyu… perde açıldığında salonda dolaşan o büyülü havayı anlatacaktım. Ama hayat bazen sahneye çıkmadan önce perdeyi indiriyor. Ve sana bambaşka bir hikâye yazdırıyor.“10 Yıl Sonra” adlı oyunu izlemek için, Antalya’nın bir ucundan kalkıp Türkan Şoray Kültür Merkezi’ne gittik. Ben yalnız değildim. Biletini almış, heyecanla gelmiş onlarca insan vardı. Hepimizin elinde bilet, içinde beklenti… Ama kapıda bizi karşılayan tek şey sessizlikti.Salon kapalıydı.Yetkili yoktu.Bilgilendirme yoktu.Sadece bir güvenlik görevlisi ve koca bir belirsizlik…Ne bilet aldığımız platformdan bir mesaj geldi, ne de oyunun oynanacağı kültür merkezinden bir açıklama yapıldı. Oyun iptal mi oldu? Ertelendi mi? Taşındı mı? Bilmiyoruz. Çünkü kimse bize bir şey söylemedi.O an şunu düşündüm:Sanata gitmek için yola çıkan insanlar, neden bu kadar değersiz hissettirilir?Bir bilet satmak sadece ticaret değildir. O biletin arkasında bir insanın zamanı, emeği, yolu, beklentisi ve heyecanı vardır. Aynı şekilde bir kültür merkezinin kapısı, sadece beton bir bina değildir. Orası sanatın güven verdiği bir mekândır. Ama o gün ne güven vardı, ne sorumluluk.Evet, burada iki tarafın da payı var.Bilet platformu, iptal varsa haber vermeliydi.Kültür merkezi, kapıya gelen izleyiciyi bilgilendirmeliydi.Çünkü sanat sadece sahnede değil, izleyiciye gösterilen saygıda da yaşar.O gün bir oyun izleyemedik. Ama başka bir şey gördük:Organizasyon eksikliğinin, iletişimsizliğin ve sorumsuzluğun sanatın önüne nasıl set çektiğini…Ben bugün bir tiyatro eleştirisi yazamadım.Ama bir gerçeği yazdım:Perde bazen sahnede değil, izleyicinin yüzüne kapanıyor.Ve en acısı şu;Sanata inanan insanlar, en çok da böyle anlarda kırılıyor.
Haber :Arzu Badem 📸
